Kayıtlar

Atatürk’ü Anlamak: 10 Kasım’ın Anlamı ve Atatürk’ün Düşünce Mirası

Resim
Bir Gün Değil, Her Gün: Atatürk’ü Anlamak Bir insanın ölümünden yıllar sonra hâlâ bu kadar çok konuşulması, yalnızca tarihte bıraktığı izlerle açıklanabilir mi? Yoksa bazı isimleri her yıl yeniden anmamızın nedeni, aslında bugün de cevap aradığımız soruların bir zamanlar onların düşünceleriyle kesişmesidir? 10 Kasım geldiğinde saat dokuzu beş geçe hayat bir anlığına duruyor. Sirenler çalıyor, insanlar oldukları yerde sessizliğe bürünüyor. Ardından herkes günlük hayatına kaldığı yerden devam ediyor. Peki, o bir dakikalık sessizliğin ardından geriye ne kalıyor? Yalnızca bir anma günü mü, yoksa üzerine düşünmemiz gereken bir miras mı? Mustafa Kemal Atatürk’ü anlamak, onu yalnızca geçmişin içinde değerlendirmekle mümkün değil. Çünkü onun ortaya koyduğu düşünceler, bugün hâlâ konuştuğumuz özgürlük, eşitlik, eğitim, laiklik ve bağımsızlık meselelerinin tam ortasında duruyor. Belki de 10 Kasım’ı yalnızca bir yas günü olarak değil, kendimize ve yaşadığımız topluma dönüp bakacağımız bir düşünme...

Bastırdığın Her Şey Er Ya Da Geç Geri Döner: Gerçek Benlik ve Maskelerimiz

Resim
İnsan bazen kendisine ait olmayan bir hayatı o kadar güzel yaşar ki bir süre sonra başrolün kendisine ait olduğunu sanır. Herkese göre ayrı bir karakter, her ortama uygun ayrı bir yüz... Peki, bütün bu roller bittiğinde geriye kim kalır? Hiç kendin olmadığın hâlde çok sevildiğini düşündün mü? Ya da insanların sevdiği kişinin gerçekten sen olup olmadığını hiç sorguladın mı? Hayatımızda bazı zamanlar vardır, kabul görmek için çırpındığımız. Bu zamanlarda gerçek kimliğimizi saklamayı tercih ederiz. Toplum normlarına göre sahte bir persona yaratır, onu vitrine koyarız. Hatta o rol için biçilmiş kaftan olduğumuzu bile düşünebiliriz. Bir süre sonra yarattığımız karakteri benimsemeye, hatta onunla özdeşleşmeye başlarız. Oysa belki de yaptığımız tek şey, başkalarının görmek istediği kişiye dönüşmeye çalışmaktır. Bir süre o persona bizimle birlikte gelir, sohbetlerimize girer, dolabımızda saklanır. Tıpkı bir kıyafet seçer gibi, ihtiyaç hâlinde onu giymek için bekletiriz. Kimi zaman öyle a...

İyi Değilim, Ne Olmuş? | İyileşmek Yüzleşmekten Geçer

Resim
İyileşmek, yüzleşmekten geçer.  Korkularımızla, hüznümüzle, ayrılıklarımızla ve en çok da kendimizle yüzleşmekten... Bazen bir vedanın ardından, Kimi zaman hiç beklemediğimiz bir kaybın ortasında, çoğu zaman da herkes hayatına devam ederken biz olduğumuz yerde kalmışken anlarız bunu. Bazı vedalar ebedidir, bazıları ise insanın içinde uzun süre devam eder. Her ikisinin de yasını tutmak gerekir. Maskemizi bir kere olsun çıkarmak ve kendimize sormak gerekir:  “İyi miyim?”  Değilsin.   Ve olmak zorunda da değilsin. Çünkü nedense iyi olmadığımızı söylemekten çok korkuyoruz. Sanki üzülmek bir başarısızlık, ağlamak bir güçsüzlük, dağılıp toparlanamamak ise utanılacak bir şeymiş gibi...  Aslında çığlık çığlığa haykırmak varken, çığlıkların içinde susmak daha çok yoruyor insanı. Özellikle de güçlü durmaya çalışmak... Biri seni üzgün görür ve hemen etiketi yapıştırır: “Güçsüz.” “Ağlak.” “Sulu göz.” “Abartıyor.”   Senden daha mı önemli o etiket? Hislerinden...

Hafıza Yüzleri Değil Hisleri Saklar: Psikoloji Ne Söylüyor?

Resim
Bazen insan, yıllardır adını bile anmadığı birinin gölgesiyle uyanır.  Hayat devam etmiştir. Mevsimler değişmiş, şehirler değişmiş, belki insanlar da değişmiştir. Bir zamanlar her gün düşündüğün biri, artık günlerinin hiçbir yerine uğramıyordur. Öyle sanırsın. Sonra bir sabah, hiçbir davet göndermediğin hâlde geçmiş sessizce kapını çalar. İnsan ilk anda bunu özlem zanneder. "Demek ki unutamamışım." diye düşünür. Oysa  hafızanın anlatmak istediği bambaşka bir hikâye vardır. Çünkü hafıza , yalnızca insanları saklamaz. Onların yanında hissettiklerimizi, kurduğumuz hayalleri, yarım kalan cümleleri ve cevapsız bırakılmış soruları da saklar. Aradan yıllar geçse bile bazen tek bir an, hepsini yeniden gün yüzüne çıkarabilir. Bu yüzden bazı insanlar, hayatımızdan gitmelerine rağmen zihnimizden tamamen silinmez. Çünkü unutmak, bir yüzü hafızadan çıkarmak değildir. Bazen unutamadığımız şey, o insanın yanında olduğumuz kişidir. Peki neden yıllar sonra bile hiç beklemediğimiz bir anda geç...

Gücün Yeni Rengi: Mavi Hidrojen Geleceğin Enerjisi mi?

Resim
İnsanlık tarih boyunca toprağı, altını ve petrolü paylaşamadı. Gücün yönü değiştikçe uğruna verilen mücadeleler de değişti. Şimdi ise sessiz sedasız yeni bir paylaşım savaşı başlıyor. Adı henüz tam konulmadı ama işaretleri her yerde: Su . Eskiden su, musluğu açınca akan hayati bir ihtiyaçtı. Bugün ise devletlerin, teknoloji şirketlerinin ve yatırım fonlarının uzun vadeli planlarında giderek daha fazla yer bulan stratejik bir güç hâline geliyor. Bana kalırsa gelecek yüzyılların en değerli kaynağı petrol değil; renksiz, kokusuz ve yıllarca su bolluğu yaşayan milletlerce değeri tam anlaşılamayan su olacak.   Su krizinden söz edildiğinde çoğumuzun aklına kuruyan göller, çatlayan topraklar ya da iklim değişikliği geliyor. Benim aklıma ise ilk olarak başka bir şey geliyor: Yapay zekâ. İlk duyulduğunda garip geliyor, biliyorum. Sonuçta ekranda birkaç satır yazı görüyoruz. Bir bilgisayar suyu nasıl tüketebilir ki? Aslında yapay zekâ ne telefonumuzun içinde ne de bilgisayarımızın ekra...

Geleceğime Bir Mektup: Umutla Beklediğim Günlere

Resim
Sevgili Geleceğim,  Bu mektubu sana içimde taşıdığım nice umutla, hayallerle ve güzel dilekle yazıyorum. Henüz bilmiyorum. Kimlerin soframda yeri olacak... Benim için ayrılan sandalyeler hangi şehirlerde beni bekliyor olacak... Hangi sokaklardan geçeceğim... Hangi insanlarla yollarım kesişecek... Bilmiyorum. Hayatın en güzel tarafı bu. Henüz yaşanmamış olması. Keşfedilmemiş olması. Henüz beni şaşırtabilecek olması. Sende saklı ne çok şey var kim bilir... Henüz tanışmadığım insanlar... Hissetmediğim duygular... Henüz kurmadığım dostluklar. Hayalini bile kuramadığım güzellikler... Belki bazı hayallerim gerçekleşecek. Belki bazıları bambaşka şekillere dönüşecek. Ama nedense senden hiç korkmuyorum. Çünkü ne zaman sana baksam karanlık değil, ışık görüyorum. Ne zaman seni düşünsem kayıp değil, ihtimal görüyorum.  Aklıma gelsen içimde küçük bir heyecan beliriyor. Sanki bana sürekli aynı şeyi fısıldıyorsun: "Merak etme.  Daha görmediğin güzel günler var." Ben de sana inanıyorum...

Hayata Mektup: Bazen Kaybetmek de Kazanmaktır

Resim
Sevgili Hayat,   Seninle ilgili söyleyecek çok şeyim var. Öncelikle şunu itiraf etmeliyim: Seni daha kolay sanmıştım. Çocukken her şeyin bir sırası olduğunu düşünüyordum. Okulu bitirecektik. Meslek sahibi olacaktık. Sevecektik. Sevilecektik. Mutlu olacaktık. Meğer hiçbir şey o kadar düz ilerlemiyormuş. Senin başka planların varmış. Ben plan yaparken sen sürpriz hazırlıyormuşsun. Hem de pek komik olmayanlarından...  Bir gün her şey yolunda giderken ertesi gün bambaşka biri olabiliyormuş insan. Bir telefonla, bir haberle, bir vedayla... Bunu senden öğrendim. Uzun yıllar sana kızdım. Neden bazı insanlar geldi? Neden gittiler? Neden bazı kapılar açılmadı? Niçin bazı dualar cevapsız kaldı? Şimdi dönüp baktığımda ilginç bir şey fark ediyorum. O gün üzülerek baktığım bazı olaylar, bugün beni ben yapan şeylere dönüşmüş. Kalmasını istediğim bazı insanlar gitmiş. İyi ki gitmişler. Bitti diye ağladığım bazı hikâyeler var. İyi ki bitmişler. Eskiden senden sürekli cevap bekliyordum. Şimdi ...